Galangal - życie ze smakiem

Tak wyglądał śnieg w Belfaście tydzień temu, marny był i nie wytrzymał długo, wczoraj mieliśmy świeżą dostawę, może posłuży za tło do czegoś w ciągu najbliższych dni jeśli wytrzyma, ale się nie zapowiada. Nie żebym chciała żeby wytrzymał. Śnieg w kraju w którym śnieg pada raz na kilka lat to klęska żywiołowa. Trzeba Wam wiedzieć, że zakątek Wysp w którym mieszkam to najmokrzejszy ich zakątek i lubi tu padać i wiać, co często współgra tworząc fenomen w postaci poziomo padającego deszczu, ale żeby śnieg ... Śnieg to katastrofa, panika, zamykanie szkół miejsc pracy i ogólny halt. Oczywiście bardziej się opłaca zatrzymanie wszystkiego na parę dni raz na kilka lat niż utrzymywanie zastępów ludzi i maszyn, które wyjdą na ulicę raz na parę lat.

Wracając do puddingu ... na opakowaniu ryżu do puddingu znalazłam przepis na pudding pieczony. Nigdy wcześniej nie jadłam pieczonego, tylko gotowany, ale wyobraziłam sobie, że musi być ciekawszy z przypieczoną skórką. Przepis mnie trochę zbił z tropu. Stałam z opakowaniem w ręku i biłam się z myślami czy zrobić tak jak jest w przepisie czy według własnego widzimisię. To co mnie zastanowiło to proporcje. Porcja na 4-6 osób miała być zrobiona z 50 gram ryżu i 550 ml mleka. To garsteczka ryżu w dużej ilości mleka! Skupiłam się na niewłaściwej rzeczy, bo to nie proporcje okazały się problemem tylko ilość. Nie przewidziałam tego, że bardzo dużo mleka po prostu wyparuje (mam piekarnik bez możliwości wyłączenia nawiewu), konsystencja zatem okazała się idealna, lecz ilość nie. Z tego co miało być porcją na 4-6 osób wyszły mi 3 i to całkiem nieduże.

Ale po kolei: Naczynie należy wysmarować masłem wlać do niego mleko, wmiesza ryż, 25 g cukru (użyłam z wanilią- puszczam oczko Polce) i troszkę gałki muszkatołowej. Potem wstawia się to do piekarnika rozgrzanego do 160° i piecze przez dwie godziny mieszając po pół godzinie i po godzinie. Ja nie byłam zadowolona z tego jak to wyglądało i po półtorej godziny wyciągnęłam z piekarnika, konsystencja była już w miarę w porządku i dopiekłam w kokilkach. Zła byłam trochę na to, ile tego wyszło i że dla tego czegoś piekarnik dwie godziny chodził.

Ale! Jakie to było dobre, mniam! Podzieliłam się zawartością jednego kokilka z mężem, resztę zjadły dzieci. Następnym razem, a następny raz będzie, zrobię pudding normalnie, w garnuszku na palniku, przełożę do kokilek, posypię cukrem i zapiekę pod grillem, żeby był taki ryżowy pudding ze skóreczką à la creme brulee.