Galangal - życie ze smakiem

Moje ostatnie wpisy to taki śliwkowy łańcuszek: śliwki kupione do pierogów wystarczyły na ciasto, a te, już pokrojone na ciasto, które się na nim nie zmieściły, skończyły jako dżem.  Dżemik ze śliwek i czekolady pojawiał się często na różnych blogach, ale jakoś zawsze coś innego śliwkowego mnie bardziej kusiło. Teraz kiedy dżemik zrobiłam, sama będę wołać: zróbcie, zróbcie, bo warto. W dodatku żadnej filozofii w nim nie ma. Wystarczy wrzucić kilka pokrojonych śliwek do garnka, poczekać aż się zaczną rozgotowywać, dodać trochę (albo więcej niż trochę) gorzkiej czekolady, troszkę pomieszać, troszkę pogotować i jest. Nie pamiętam jak długo gotowałam swój, ale pewnie nie dłużej niż 20 min (to będzie zależało od soczystości śliwek oczywiście).

Dżemik pojawił się jeszcze ciepły do naszego niedzielnego baaardzo późnego śniadania, brunchu jeśli kto woli, stał sobie pomiędzy gorącymi irlandzkimi kiełbaskami a serem Pié d'Angloys. Dzieci ze zgorszeniem patrzyły jak ich mama dodaje dżem i do jednego i do drugiego. Kiełbasek irlandzkich pewnie u siebie nie kupicie (z kilkoma zacnymi wyjątkami), ale polecam wszystkim spróbowanie tego dżemu jako dodatku do sera. Pié d'Angloys jest bardzo aromatyczny, muszę go trzymać w szczelnym pojemniku, bo całą lodówkę wypełnia swoim zapaszkiem, ale mniej pachnące sery typu brie lub camembert na pewno też się nadadzą.