Galangal - życie ze smakiem

Ciasto jogurtowe z morelami wypatrzyłam w Lawendowym Domu (oryginalny przepis), spodobało mi się od razu, bo po pierwsze jest w stylu "wrzuć do miski i zmiksuj", po drugie nigdy nie piekłam nic z jogurtem, po trzecie niezmiernie lubię morele, po czwarte ładne jest. Więc upiekłam. Dokonałam tylko maleńkich zmian: dodałam ekstraktu waniliowego do ciasta, morele posypałam cukrem przed pieczeniem, żeby się miały szansę skarmelizować w piekarniku. Najważniejszym jednak dodatkiem jest tu lawenda, niewiele jej dałam, może z łyżeczkę, a tak dobrze się wpasowała w ciasto i morele, że śmiało można jej dać więcej. Bardzo smaczne to było, choć wyszło mi lekko zakalcowate w środku. Poszłam sobie do ogrodu przycinać trochę tę dżunglę, a powinnam była piekarnika pilnować. W moim piekarniku, w którym nie da się wyłączyć nawiewu, nie piecze się ciast według przepisu, tylko w nieco niższej temperaturze i ciut krócej. Coś mi jednak podpowiada, że w tym przypadku piekarnik powinnam nastawić na o wiele niższą temperaturę za to piec go dłużej.

Ale ciacho dobre i mam zamiar zrobić je jeszcze raz naprawiając ten piekarnikowy błąd i tym razem żeniąc to ciasto z morelami, tymiankiem i Marsalą według Arka (tu klik).

Jak już wiecie z tytułu posta dzisiaj mija rok odkąd zaczęłam blogować na Życiu ze smakiem. Czy był to smaczny rok? Mam nadzieję, że tak. Kiedy zakładałam tego bloga nie przewidziałam, że stanie się on dla mnie miejscem, w którym będę się tak dużo uczyła, że czeka mnie tyle kulinarnych odkryć i wyzwań. Przyznam się, że nie byłam świadoma tego jak wielka i jak inspirująca jest kulinarna blogosfera, cieszę się, że jest w niej także miejsce dla mojego bloga. Dziękuję Wam kochani czytelnicy za ten rok, za to, że tu zaglądacie; dziękuję za wszystkie komentarze i maile, które budują ogromnie i dzięki którym ten blog dotrwał do dziś.

Bez czytelników nie byłoby tego bloga, ale nie byłoby go też gdyby nie wsparcie mojego kochanego męża i dzieci. To oni na co dzień przecież to wszystko jedzą, są ze mną i mnie zachęcają. Są też bardzo surowymi krytykami, o tak! Są taką, może mniej widzialną, ale dużą częścią tego bloga. Czasem nawet się angażują; zdjęcie, które widzicie zrobiła Madzia.

Dziękuję za ten rok!

Miłego dzionka Wam życzę!