Galangal - życie ze smakiem

Lawenda zakwitła, ale dlaczego tylko jeden krzaczek? Krzaczków jest cztery: dwa stare i dwa młode, zakwitł jeden z młodych. Mam nadzieję, że ten się pospieszył i nie oznacza to, że reszta nie zakwitnie.

W poszukiwaniu przepisów lawendowych natknęłam się na przepis na focaccię z lawendą (kliku klik) i wydał mi się to przepis idealny dla początkującego lawendojada: zawsze można kwiatki, jeśli nie smakują, strzepnąć z focacci. Ale takiej potrzeby nie było, nie dałam lawendy zbyt dużo i o żadnym mydlanym smaku nie było mowy, mogłam jej nawet sypnąć więcej. Nie śledziłam przepisu z powyższej strony, ale wykorzystałam sam pomysł, dlatego podaję przepis własny, a oryginał zostawiam Wam do przestudiowania.

Ciasto na focaccię i pizzę robię dokładnie tak samo: na każde pół kilo mąki daję łyżeczkę suszonych drożdży, pół łyżeczki soli, wody ile ciasto weźmie i trochę oliwy, no tylko, że przy focacci może jest tej oliwy trochę więcej. Dzisiaj robiłam calzone i odebrałam trochę wyrośniętego ciasta na focaccię: rozciągnęłam, przygniotłam trochę opuszkami palców, posmarowałam oliwą, posypałam dwoma zmiażdżonymi ząbkami czosnku, kwiatkami lawendy i płatkami soli morskiej. Piekłam około 10 min w temperaturze 200°.

Pyszna jest taka focaccia: chrupiąca, słonawa, pachnąca oliwą czosnkiem, no i ta lawendowa nuta: wspaniała.